วันสำคัญของเรา แต่มันเป็นแค่วันธรรมดาวันหนึ่งของคนอื่น

·

วันสำคัญของเรา แต่มันเป็นแค่วันธรรมดาวันหนึ่งของคนอื่น

First posted on Facebook December 13, 2010

Last edited March 15, 2021

·

วันสำคัญของเรา แต่มันเป็นแค่วันธรรมดาวันหนึ่งของคนอื่น

หลังจากห่างเหินจากการไปร่วมเป็นสักขีพยานและแสดงความยินดีแก่คู่บ่าวสาวในงานเลี้ยงฉลองสมรสมานานหลายปีเต็มทีเนื่องจากเพื่อน ๆ รุ่นเดียวกันได้เป็นฝั่งเป็นฝาไปหมดแล้ว ล่าสุดมีโอกาสไปร่วมงานหนึ่งที่ได้ดำเนินไปตามขั้นตอนและแบบแผนที่ปฏิบัติกันมาทุกประการ

เริ่มด้วย การถ่ายรูปที่ซุ้มหน้างาน

เข้าไปนั่งคุย คุย และคุยกับเพื่อนคนอื่น ๆ ที่เข้าไปก่อนแล้ว

รอ รอ รอ แล้วก็รอ จนกว่าอาหารชุดแรกจะถูกเสิร์ฟ

ฉาย Presentation เรื่องราวต่าง ๆ ของคู่บ่าวสาว

คู่บ่าวสาวขึ้นเวที รับพรจากตัวแทนแขกผู้ใหญ่จากทั้งสองฝ่าย

แขกผู้มีเกียรติดื่มอวยพรแก่คู่บ่าวสาว

พิธีกรบนเวทีถามเจ้าบ่าวและเจ้าสาวว่าพบรักกันที่ไหน อย่างไร

โชว์หอมแก้มกัน ตัดเค้กแต่งงาน

ตบท้ายด้วยการโยนช่อดอกไม้ ถ่ายรูปกับแขกตามโต๊ะ

แล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน เป็นอันจบพิธี

งานเลี้ยงที่แขกได้อยู่ร่วมงานอย่างมากก็สักสามชั่วโมงนั้น เจ้าภาพคงใช้เวลาค่อนปีเพื่อเตรียมการ ไหนจะพิธีการทางศาสนาและประเพณีในช่วงเช้าที่เริ่มต้นตั้งแต่ยังไม่สว่างอีกล่ะ แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว แต่เจ้าภาพคงจะเหนื่อยยิ่งขึ้นหรือถึงขั้นลมจับหากได้ยินคอมเม้นต์ของแขกบางราย

"รถติดมากเลย แทบจะยูเทิร์นแล้วกลับบ้านไปเลยนะเนี่ย"

"ไม่ค่อยสนิทหรอก แต่เค้าแจกการ์ด ก็เลยมาร่วมงานซะหน่อย ยังไงก็ต้องใส่ซองอยู่แล้ว"

"เดือนนี้โดนเข้าไปตั้งสี่งาน เงินเดือนไม่เหลือเลย"

"ยังไม่เสิร์ฟอาหารอีกเหรอเนี่ยะ สงสัยจะรอจนแขกมาครบ ไหนบอกว่างานเริ่มหกโมงเย็นไง"

"น่าจะจัดโต๊ะจีนนะ คอกเทลมันกินไม่อิ่มเลย ถึงยังไงก็ต้องใส่ซองเท่ากัน"

"อาหารไม่อร่อยเลย โรงแรมก็ไกล๊ไกล จัดดอกไม้ไม่สวยอีกต่างหาก"

"ดูจากปริมาณอาหารและจำนวนแขกแล้ว เจ้าภาพน่าจะได้กำไรจากเงินช่วยงานนะเนี่ยะ"

อื่น ๆ อีกมากมาย

นั่นคือสิ่งที่เคยได้ยินได้ฟังมาจริง ๆ ทั้งสิ้นจากหลาย ๆ งานที่เคยได้ไปจนทำให้ฉันตั้งปณิธานกับตนเองไว้ว่าวันสำคัญของฉันจะต้องไม่เป็นแบบนั้น (เพราะว่าฉันไม่เห็นความสำคัญของการจัดงานเลี้ยงฉลองสมรสของตนเอง) แต่ในทางกลับกันเมื่อฉันได้รับเชิญให้ไปร่วมงานเลี้ยง ฉันจะไปด้วยความเต็มใจ ไปร่วมแสดงความยินดีจากใจจริง ไม่คาดหวังกับสิ่งใด ๆ ทั้งสิ้น และถ้าไม่สะดวกไปร่วมงานก็แจ้งเจ้าภาพเขาไว้ตั้งแต่แรกว่าจะไม่ไป เขาจะได้คำนวณปริมาณอาหารที่จะเลี้ยงแขกได้เหมาะสม ไม่ปล่อยให้อาหารเหลือทิ้งจนน่าเสียดายหรือไม่ก็ปริมาณอาหารไม่พอจนเป็นขี้ปากชาวบ้านไปได้อีก งานแบบนี้ เจ้าภาพมีแต่เสียกับเสียจริง ๆ เสียเงินแล้วยังไม่พอ ยังต้องเสียชื่อหรือเสียหน้าอีกต่างหาก